امام على‏علیه السلام:

لاتَفرَحَنَّ بِسَقطَةِ غَیرِکَ فَإنَّکَ لاتَدری ما یُحدِثُ بِکَ الزَّمانُ:

از زمین خوردن کسى شاد مشو که نمى‏دانى گردش روزگار براى تو چه در آستین دارد . . .

.

.

.

لشکر گوسفندان که توسط یک شیر اداره میشود

میتواند لشکر شیران را که توسط یک گوسفند اداره میشود، شکست دهد . . .

.

.

.

آن درد کدام است که درمان شدی نیست / آن لطمه کدام است که جبران شدنی نیست

بدخواه وطن بهر تو خیرخواه نگردد / این گرگ همان است که چوپان شدنی نیست . . .

.

.

.

تاریخ انقضای خنده روی صورت هیچکس حک نمی شود

.

.

.

دیوانه کسی است که حرف دلش را می زند

.

.

.

وقتی آدم همه چیزش رو توی زندگی از دست میده

توی بهترین شرایط قرار داره ، چون از اون به بعد ، فقط میتونه پیشرفت کنه

.

.

.

یه مثل قدیمی هست که میگه :

آنچه را خداوند به تو اختصاص میدهد از دست نخواهی

داد ٬ حتی اگر بر بال نسیم باشد  . . .

.

.

.

آموخته ام قبل از اینکه من را بفهمند ، دیگران را درک کنم . . .

.

.

.

هر وقت دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره

هر وقت نا امید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی

وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه

وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته

.

.

.

اگر میخواهی محال ترین اتفاق زندگیت رخ دهد ، باور محال بودنش را عوض کن . . .

.

.

.

پول را زخیره کن که بتوانی رحت زندگی کنی ، نه اینکه زندگی کنی که بتونی

پول ذخیره کنی . . .

.

.

.

هر احمقی می تواند چیزها را بزرگتر، پیچیده تر و خشن تر کند؛

برای حرکت در جهت عکس، به کمی نبوغ و مقدار زیادی جرات نیاز است.

.

.

.

فرق بین نبوغ و حماقت این است که نبوغ حدی دارد.

.

.

.

سعی نکنید موفق شوید، بلکه سعی کنید با ارزش شوید.

.

.

.

دنیا جای خطرناکی برای زندگی است. نه به خاطر مردمان شرور،

بلکه به خاطر کسانی که شرارتها را می بینند و کاری در مورد آن انجام نمی دهند.

.

.

.

زندگی مثل دوچرخه سواری است. برای حفظ تعادل باید حرکت کنید.

.

.

.

خوشبختی پروانه است. اگر او را دنبال کنید از شما می‌گریزد

ولی اگر آرام بنشینید، روی سر شما خواهد نشست . . .

.

.

.

در لیوان آب که بیاندازیشان طوری غلیان کرده و کف می کنند که سر می روند

اما کافی است کمی صبر کنی بعد می بینی که از کف لیوان هم کمترند

(دکتر علی شریعتی)

.

.

.

خنده بر لب می زنم تا کــــــــس نداند راز من

ونه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت